Begin 1966 was het plan dat Elvis zijn 22e film ‘Never Say Yes’ zou getiteld zijn. Maar Producer Pasternak vroeg aan de Kolonel of hij geen betere titel wist. En die had er verscheidene in gedachten, waaronder ‘Jim Dandy’ en ‘Clambake,’ maar het zou uiteindelijk ‘Spinout’ worden. (Nu weten we dat ‘Clambake’ drie films later zou worden gebruikt.) In Europa werd de titel veranderd naar ‘California Holiday.’
Vlak voor het weekend, op vrijdag 11 februari 1966 meld Elvis zich aan bij MGM. Gedurende de komende week zal hij er in de studio’s van Radio Recorders in Los Angeles werken aan de soundtrackopnamen voor de film. Maar op maandag 21 februari starten de echte filmopnamen. Tijdens het weekend van 19 & 20 maart zal Elvis even overvliegen naar Vegas voor een welverdiende rustpauze. Acht weken nadat Elvis aan de film begon zitten op vrijdag 8 april 1966 de filmopnames erop, en een week later word Elvis ontslagen door de studio’s.
Tijdens het weekend van 16 april vertrekt de groep huiswaarts aan boord van Elvis zijn aangepast Greyhound bus. Zoals steeds zal Elvis het grootste deel van de terugrit zelf achter het stuur zitten. Wanneer Elvis een week later terug thuis komt, wacht hem een groep van ongeveer vijftig fans op bij Graceland!
Op woensdag 23 november 1966, opent ‘Spinout’ in de nationale bioscopen. ‘Spinout’ klimt tot de 57e plek op de Variety chart van 1966.
** Verhaal; Mike McCoy (Elvis) is de leider van een rondtrekkende rock ‘n’ roll band, wiens liefde voor vrouwen even sterk is als voor race wagens. Als zanger verdiend hij goed zijn brood, maar motorracen is een dure hobby, en wanneer hij van de baan word gereden met zijn Cobra nadat hij het niet kon weerstaan te racen met een mooie jonge dame, komt hij in de problemen. Hij belandt samen met zijn wagen in een rivier en het word nog erger wanneer hij haar eens goed de les wil spellen maar er nog dieper in wegzakt. Ze gaat er al lachend vandoor en rijd weg met de boodschap dat ze elkaar gauw zullen terugzien.
Nadat hij zijn wagen uit de modder heeft gesleept, vertrekt hij naar een plaatselijke club om geld samen te krijgen om zijn wagen op tijd te kunnen herstellen voor de grote race in Santa Fe. Na de laatste show wordt hij aangesproken door een man die hem een pak geld aanbiedt om voor zijn dochter op haar verjaardagsfeest te komen zingen. Ook al drijft hij de prijs steeds maar hoger weigert Mike, tot ongenoegen van zijn medemuzikanten: Curly (Jack Mullanay – die nog steeds volop Jerry Lewis imiteert), Larry (Jimmy Hawkins) en Les, hun vrouwelijke drummer (Deborah Walley), die stiekem verliefd is op Mike. Mike is een man van principes en het verjaardagsfeest valt samen met een afgesproken optreden van de band. Ze beslissen om langs de weg te kamperen en terwijl ze hun tenten installeren, bereid Les, een gastronomische kok, een lekkere maaltijd. Opeens merkt Mike een mysterieuze blondine op die hem al een tijdje achtervolgt met een verrekijker en notities maakt. Wanneer hij haar ermee confronteert stelt ze zich voor als Diane St. Clair (Diane McBain), schrijfster van bestsellers, die nu met de voorbereidingen bezig is van een nieuw boek over de perfecte Amerikaanse man, waar ze hem in de hoofdrol ziet. Als hij de titel zou winnen, wil ze met hem trouwen; ‘Over mijn lijk!’ roept Les, terwijl ze veel herrie met haar drums maakt.
Tijdens de repetities krijgt Mike van de promotor te horen dat hun tournee is afgelast door de man die Mike probeerde te overhalen om op het verjaardagsfeest van zijn dochter te zingen, tenzij ze de 5000 Dollar aanvaarden die in de brief is ingesloten. Een brief die afkomstig is van miljonair Howard Foxhugh (Carl Betz), de ontwerper van race wagens, die Mike altijd heeft bewonderd. Mike gaat akkoord om op het verjaardagsfeest op te treden, zodat de tournee van de band in ere wordt hersteld. De gelukkige jarige is niemand minder dan Cynthia Foxhugh, de vrouw die hem van de baan reed en hem al lachend hulpeloos achter liet. Hij houdt zich aan de afspraak en zingt haar verzoeknummer, en erna verteld hij haar wat hij van haar vind. Nadat er enkele tranen zijn gevloeid, verklaart ze dat ze met hem zal trouwen, tot grote ergernis van de jonge secretaris van haar vader, Philip Short (Warren Berlinger), die zelf op haar verliefd is. Hij is een gevoelige ziel die gauw flauwvalt.
Na een succesvolle testrit de volgende dag, gaat Mike akkoord om met de wagen van Howard de grote race te rijden, maar veranderd van gedacht wanneer Howard hem zegt dat hij Cynthia moet gerust laten en onder geen beding met haar mag trouwen. Mike, die zich beledigd voelt, verteld Howard dat hij trouwt met wie hij zelf wil, en omdat hij denkt dat hij wel goed genoeg is om met zijn wagen te rijden maar niet om met zijn dochter te trouwen, mag hij zelf met zijn wagen rijden in de race.
Bij de politie gaat Howard klagen dat Mike en zijn vrienden de rust in de buurt verstoren door in de buurt te kamperen en hij wil ze zien verdwijnen. Lt. Tracy Richard (Will Hutchins) wordt erop af gestuurd om hen te vragen de streek te verlaten, maar hij vindt ze een sympathieke bende – op de eerste plaats Les – en laat hen toe tot de volgende ochtend te blijven. Ondertussen vindt Mike dat geen enkele miljonair hem de les moet spellen en leert hem een lesje door in te trekken in het huis naast de Foxhughs. Hij stelt zichzelf voor aan hun buren, een lief oud koppel, Violet en Bernard Cranley (Una Merkel en Cecil Kellaway) en overtuigt hen om een tweede huwelijksreis te maken om hun huwelijksleven terug op te flakkeren. Ze zijn er gerust in en laten hun huis in de handen van Mike. Omdat ze bang zijn dat Mike met ofwel Diane of Cynthia zou trouwen en dat de toekomst van hun band op het spel zou staan, besluiten Les, Curly en Larry een groot feest met veel meisjes te geven om zijn zinnen te verzetten, en de villa van de Cranleys is de perfecte locatie.
Het wordt een wild feest als zowel Diane en Cynthia ongevraagd opdagen, de laatste geëscorteerd door Philip Short, die door de liefde voor haar niet meer flauwvalt. De volgende die arriveert is Howard, die niet kan slapen omwille van het lawaai op het feest. Diane stelt zichzelf voor en is opgewonden als ze hoort dat hij al haar boeken heeft gelezen. Haar voornemen om met Mike te trouwen begint al te wankelen en algauw gaat haar affectie richting de meer rijpere man. Les laat zich niet uit haar lood slaan door de gratie van Cynthia en Diane, geeft haar schort een zwier en trekt een galante rode avondjurk aan. Eindelijk geeft ze de aandacht van Mike en voor ze het weet liggen ze in elkaars armen. Maar niet voor lang want Lt. Tracy Richards, die liefde voor koken deelt met Les, heeft in haar een soulmaatje gevonden. Hij haalt ze uit elkaar en verklaart zijn liefde aan haar. De volgende dag, de dag van de race, komen Violet en Bernard opgefleurd terug en zijn Mike dankbaar. Hij springt in zijn Dusenbaker om te gaan racen, maar de batterij staat plat. Als bij wonder wordt er een van de rijders gediskwalificeerd en neemt Mike zijn wagen en wint de race in een wagen die niet eens van hem is.
We zien hem erna in zijn trouwkostuum als hij de drie schoonheden die op hem verliefd waren kust, voor ze naar hun toekomstige man gaan: Cynthia naar Philip, Diane naar Howard en Les naar Tracy. Mike blijft vrijgezel, met zijn band, maar aan de drums zien we een nieuw meisje, Susan (Dodie Marshall) die hij op het feestje leerde kennen en die zei dat ze niet voor haar 50e zou trouwen, of misschien zelfs niet voor haar 55e. In de zaal zien we de drie pasgehuwden, die volledig uit de bol gaan op de muziek.
** Liedjes in de film; Spinout / Stop Look and Listen / Adam and Evil / All That I Am / Never Say Yes / Am I Ready / Beach Shack / Smorgasbord / I’ll Be Back
Bron; The Elvis Film Encyclopedia